دختر بارانی

 

 

وقتی آدم تنها باشد،وقتی هیچ امیدی وجود نداشته باشد،

 

فرقی نمی کند در چله تابستان باشی یا زمهریر زمستان.

 

دستهایت سرد است ودلت سرد،احساس رخوت وپوچی می کنی.

 

احساس می کنی در هر رگت،به جای خون،گلوله های برفی جریان دارد.

 

احساس می کنی خود زمستان شده ای،بی هیچ گونه گرمایی ،بی هیچ گونه

 

امیدی در خیابان راه می روی ،به چهره ها،همه چهره ها نگاه می کنی اما. . .

 

                     «سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت»

 

                              به خود نگاه می کنی« سرها در گریبان است».

 

                        

 

 

 

نوشته شده توسط مهناز در جمعه بیست و دوم دی 1385 ساعت 16:13 موضوع | لینک ثابت

                           

                                           

جلسه محاکمه عشق بود

 

عقل قاضی وعشق محکوم

 

                          ****************

به دلیل تبعید به دورترین نقطه مغز یعنی فراموشی،قلب تقاضای بخشش

 

داشت ولی همه اعضا با او مخالف بودند.

 

قلب شروع کرد به طرفداری از عشق:

 

آهای چشم،مگر تو نبودی که هر روز آرزوی دیدن چهره زیبایش را داشتی.

 

ای گوش،مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی.

 

وشما پاها که رفتن به سویش همیشه آرزویتان بود.

 

حالا چرااینچنین با او مخالفید؟

 

همه اعضا رو برگرداندندو به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند.تنها عقل وقلب در جلسه

 

ماندند.عقل گفت:دیدی همه از عشق بیزارند،ولی متحیرم با وجودی که عشق بیشتر

 

از همه تو را آزرده چرا هنوز از او حمایت میکنی؟

 

قلب نالید وگفت:من بدون عشق دیگر نخواهم بود وتنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه

 

کار ثانیه قبل را تکرار می کنم. وفقط با عشق می توانم قلب واقعی باشم.

                     

         هرچه گویی آخری دارد بغیر از حرف عشق

                         

                         کین همه گفتند و آخر نیست این افسانه را

 

                    

                       

                       

 

نوشته شده توسط مهناز در جمعه پانزدهم دی 1385 ساعت 6:53 موضوع | لینک ثابت

   

خسته ام ! خسته تر از،خسته تر از،خسته تر از...

هیچ کاری دگر ازتو، دگر از من، دگر از...

گفته بودی که اگر بگذرم از این طوفان

گفته بودی اگر از شب، اگر از پل، اگر از...

وگذشتیم و گذشتی و گذشتندو گذشت

و گذشتیم نمانده اثر از ما ، اثر از...

پل شکسته است ودگر فرصت برگشتن نیست

مگر از آن طرف شبها نوری ... مگر از...

خسته ام!گفتم: برگرد!نگاهم کن مرد!

بیشتر از این مگذار مرا بی خبر از ...

فرصتی نیست که هر هفته بیایی ... باشد!

فرصتی نیست که هر ماه ... ولی گاه هر از...

 - خسته ام

- خسته نباشی گل من!باور کن

دوستت دارم ،دارم ،دارم ، بیشتر از...

 

                   

 

نوشته شده توسط مهناز در یکشنبه سوم دی 1385 ساعت 8:37 موضوع | لینک ثابت