دختر بارانی

 ازخاطره ها شود فراموش

افسانه ی زندگانی ما

ما در طلب هر آنچه باید

یک عمر به هر طرف دویدیم

چون تشنه که می دود پی آب

جز موج سراب را ندیدیم

اینک شده خسته وشکسته

افتاده به گوشه ای فراموش

 مرگ است که می گشایدآرام

به پیکر من، به مهر آغوش

نوشته شده توسط مهناز در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386 ساعت 11:27 موضوع | لینک ثابت

 شاید زمانی گمان می کردم جوانی پایدار است.

  اما گذر زمان به من فهماند ، دیر زمانی است که

  جوانی کوله بار خود را از دنیای من برده

  امسال با همه خوبی و بدی ... فراز و نشیب ها ... گذشت

  و یکسال دیگر به خط پایان زندگیم نزدیک تر شدم .

 شاید انتظار روز پایان را کشیدن شیرین تر باشد.

نوشته شده توسط مهناز در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 1:30 موضوع | لینک ثابت

من شکستم بی تو...

                         باتو...

                            برای تو...

شکستم اما چرا صدای شکستن خویش را نشنیدم؟!

اگر شکستم

                      پس چرا هنوز ،راست ایستاده ام؟!

                                                  چرا،هستم...؟!

شاید گمان می برم...

آری آری شکستم...

             من سرشکسته ام،دل شکسته،زخم خورده.

سر خورده از عشق

                        از دنیا،ازتو

                   وازخودم بیش از تو

دیگر نمی هراسم از اینکه با دیگران باشی

                                                باش!

                              پیشکش دیگران...!

نوشته شده توسط مهناز در شنبه هشتم اردیبهشت 1386 ساعت 10:20 موضوع | لینک ثابت