دختر بارانی

 

                       تولد یکسالگی وبلاگ دختر بارانی       31/5/86

                                                       

 

 

                                                        

حرفهای نویسنده ی وبلاگ:

 

روز اولی که یا علی گفتم و دست به کار شدم ، کمر همت رو بستم و آستین ها رو

 

بالا زدم فکر نمی کردم بتونم توی این روزگار پر نیرنگ ثابت قدم بمونم اما قصه ی

 

زندگی و دردها و غصه ها و شادی های روزگارو همین عشق و همراهی شما

 

دوستان قوتی به من داد که تونستم یک سال با جرات از عشق و دوستی و زندگی و

 

از همه چیز  بگم. یک سال گذشت.یکسال قدم زدن در وادی پر رمزو راز این دنیایی

 

مجازی .یادم نمیاد چه دلیلی منو کشوند به طرف وبلاگ نویسی اما مهم اینه که الان

 

میدونم  چرا دارم وبلاگ نویسی رو ادامه میدم.

 

اوایل فکر میکردم نمیتونم این کارو ادامه بدم اما کم کم با پیداشدن دوستای گلی مثل

 

شماها به کارم امیدوارشدم وادامه دادم تا اینجا که امروز تولد یکسالگی وبلاگمه.

 

خیلی احساس خوبی دارم.       

                                              

 

                                          

 

امیدوارم با کمک شما دوستای عزیزم بتونم جشن 10سالگی وبم رو بگیرم.

 

همین جامی خوام ازتون یه قول بگیرم ازتون میخوام هیچوقت منو تنها نذارین وبا

 

راهنمایی های خوبتون بامن در ادامه این راه همراه باشین.

 

کمکم می کنید؟

 

کوله پشتیمون رو توی این یه سال پر کردیم از خیلی چیز ها . همون کوله پشتی

 

روکه اولش هیچی توش نبود لااقل توش چیز با ارزشی نبود.

 

اما حالا پر از چیزهای با ارزشه . چیز هایی مثل ایمان ، اعتقادات ، معرفت ، صفا و

 

صمیمیت ، زیبایی ،محبت ،دوستی و عشق..ولی مهمتر از همشون پیمان دوستی

 

هست که باهم بستیم و می خوایم که امروز این پیمان رو محکمتر کنیم...

 

وبهم قول بدیم تا اونجا که می تونیم به کارمون ادامه بدیم وپشت همدیگه

 

باشیم وبا نظراتمون به هم کمک کنیم.

 

دوستان یه خواهش داشتم ازتون دوست دارم شما که زحمت می کشین

 

و واسم نظر میذارین در مورد منو وبلاگم هم هر نظری،انتقادی،پیشنهادی دارید

 

بنویسید.

 

یادتون نره. قول میدم انتقاد پذیر باشم وناراحت نشم...

 

بازم از همتون ممنونم همتونو دوست دارم و برای تک تکتون آرزوی

 

موفقیت و شادی می کنم.

 

با آرزوی شادی و عشقی پاک واسه ی همه...منو هم از دعاتون بی

 

نصیب نذارین...

 

آرزومندآرزوهاتون:مهناز

 

                                     

راستی یه خبر دیگه این که :

 

امروز به جز تولد وبلاگ من تولد یکی از دوستای خوبمه که تو این مدت

 

منو هیچوقت تنها نذاشته، دوست عزیزی که همیشه باهام بوده وازش

 

ممنونم.این دوست عزیزم کسی نیست جز آقا محمد گل

 

 به همین مناسبت یه جشن کوچولو هم واسه اون گرفتم.امیدوارم خوشش بیاد.

 

خوشحالم که تولد این دوست خوب ومهربون وتولد وبلاگم باهمه.

 

همین جا تولدش رو تبریک میگم وامیدوارم تولد 120سالگیش روجشن

 

بگیره.                                

                                           

 

 

                                 به نام خدایی که تو رو آفرید

 

 

آخی بیچاره فرشته ها یکیشون کم شد    

                                     

 

 

             

هرسال وقتی 31 مرداد هزاران شهاب به سمت زمین هجوم میاوردن از خودم

 

می پرسیدم چه اتفاقی افتاده که آسمونیا می خوان خودشونو به زمین برسونن؟....

 

وامسال فهمیدم اونا به پیشواز حضور مسافری میان که روز 31 مردادماه

 

زمینو با گامهای مهربونش نوازش کرد تا سفرشو از خودش به خدا شروع کنه ....

 

امروز تولد دوست عزیزی هست ...

 

آری تو آمدی و با آمدنت منت سر تقویمهایمان گذاشتی ، تابستان را خجالت دادی ،

 

مرداد را سر افراز کردی ، آن عدد را تا ابد شرمنده خود کردی و بقیه سیصد و

 

شصت و چهار روز را اگر کبیسه نباشد حسرت به دل یک رویداد نقره ای گذاشتی

 

و حال این جشن کوچک به مناسبت روز میلاد توست ای بهترین پس با تمام وجود

 

می گویم :                            

 

 

        دوست عزیزم محمد جان تولدت هزاران بار مبارک باد

 

                                            

 

نوشته شده توسط مهناز در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 ساعت 8:53 موضوع | لینک ثابت

          

 

 

تمام بودنم با تو

 

درون فکر من هرشب گذر دارد

 

تمام لحظه های با تو بودن

 

درون چشم من،هرشب سفر دارد

 

 

تمام خنده هایت ،حرفهایت،کارهایت...

 

                         دیگر اما نیستی ...آری

 

 

این چنین مپندار،ساده وسهل

 

سخت تر از اینهاست که بتوانم فراموش کنم.

 

تمام با تو بودن را... هرچند که بسیار اندک بود.

 

تمام بی تو بودن را...

 

                               که چه بسیار است.

  

 

 

نوشته شده توسط مهناز در شنبه سیزدهم مرداد 1386 ساعت 22:6 موضوع | لینک ثابت