دختر بارانی

 

 

روح اشعار سر گشته

             

                      قلم خسته

            

               و دلی در گوشه ای غمگین و تنها نشسته

کاش!

         

               به وسعت حجم بی انتهای تنهایی

 

واژه ای بود و

               

             اشکی بود و شانه ای...

 

کاش!

        

              برای تمام دردهای نهفته،

                                        

                             حنجره ای بود به توان فریاد!

 

کاش!

   

                 تو بودی و صداقت و صفا

                

                        کاش!

                  

                                من بودم و تو

                               

                                     خودم بودم و خودت