دختر بارانی

مرا با خاطراتم تنها بگذار

روزها در پی هم وشب ها در پی روزها...

می گذرد

باران آرام آرام بر شیشه ی اتاقم می کوبد.

او هم دلش گرفته...باران زیبا...

دیگر حوصله ی تماشای باران را هم ندارم...

حوصله ی خودم را هم ندارم...

دیگر گذشت زمان هم برایم مهم نیست...

بگذار تا بگذرد

مرابا خاطراتم تنها بگذار

نوشته شده توسط مهناز در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 ساعت 21:12 موضوع | لینک ثابت